
به نام خداوندی که آفریننده ی بندگان قدر شناس است، خداوندی که هیچگاه نتوانستیم شاکر نعمتهایش باشیم.
با نام رزمنده به جبهه آمدم اما این نام همیشه برایم سنگین بوده وفکرم همیشه ناراحت بوده است زیرا در میان بنده های پاک بوده ام ولی ذره ای از صفات آنها را در خود نمی بینم.
برادران بسیجی عشق به خدا و به رهبر را روز به روز در دلتان زیادتر کنید و احکام الهی و اوامر حضرت امام را تا آنجایی که توان دارید جامة عمل بپوشانید.
دعاهای خود را به هیج عنوان کم نکنید و در توسلات خود مراسم سینه زنی را گرم کنید که دشمنان از این مراسم وحشت دارند و در دعاهای خود این حقیر را نیز فراموش نکنید و بجای تمام بچه هایی که در میان شما بودند وحالا جایشان خالی است عزاداری کنید.
برادران، جبهه را مقدم بر همة مسائل قرار دهید و بدانید بچه هایی که اینجا هستند از شماها بیشترگرفتاری داشته اند.
برای شادی روحش صلوات
برچسب: فرازی از وصیت نامه شهید,فرازی از وصیت نامه امام,فرازی از وصیت نامه شهید چمران,فرازی از وصیت نامه شهید بابایی,فرازی از وصیت نامه شهدا,فرازی از وصیت نامه شهید خرازی,فرازی از وصیت نامه شهید برونسی,فرازی از وصیت نامه شهید کاوه,فرازی از وصیت نامه شهید شوشتری,
نویسنده: آرمان عباسیان